10% Kennismakingskorting voor nieuwe klanten 5% Introductie-korting

Bestel direct van de fabrikant Direct van de fabrikant

Gratis levering vanaf 50 Euro* (*Afleveradres in Nederland, België en Duitsland) Gratis levering v.a. € 50* (*Nederland, België en Duitsland)

Blog van AniForte Benelux

Met Expert Tips en achtergrond informatie

  • Katten in de rui: hoe kan je helpen?

    De verraderlijke sporen op tapijt en gestoffeerde meubels zijn deze weken een duidelijk teken van een jaarlijks terugkerend fenomeen: het is weer tijd voor het verharen van je kat. Hoe kan je je dier hier het beste bij helpen? En hoe kom je weer van die lastige haren af? Onze natuurgeneeskundige Katrin heeft het antwoord.

    Wat gebeurt er bij de rui van de kat?

    Katten verliezen niet alleen hun haren bij de wisseling van zomer- en wintervacht, maar ook in de overige maanden. De fluweelpotige doorloopt regelmatig vier verschillende fases:

    1. Anagene Phase = groeifase
    2. Katagene Phase = overgangsfase
    3. Telogene Phase = rustfase
    4. Exogene Phase = Rui

    Twee keer per jaar trekt de kat zijn hele vacht uit. Van de dikke wintervacht naar lichtere zomervacht en andersom. De rui is afhankelijk van de temperatuur en de lengte van het daglicht.
    Vanwege deze afhankelijkheid hebben de buitenkatten duidelijk sterkere seizoensgebonden rui dan binnenkatten. Deze hebben door de warmte van de verwarming en het kunstmatige licht een meer permanente verharing. Voor de seizoensgebonden verharing geldt: in het voorjaar verliest je kleine tijger met de stijgende temperaturen zijn wintervacht. Voor al tussen april en oktober kan je bij warmere voorjaars- en zomermaanden een toename van het ruien bij je kat vaststellen. In de herfst geldt: hoe kouder het is, hoe dichter de wintervacht wordt.

    Maar waar blijven al die haren?

    Lastig en gevaarlijk – haarballen bij katten

    De kattenharen belanden niet alleen op de kleden en bekleding, maar helaas ook in de maag van je fluweelpotige. Dit komt doordat katten, tijdens het wassen, met hun ruwe tong de haren oplikken.
    Tijdens de rui verzamelen deze haren zich in het maag- darmkanaal, alwaar het samen met de etensbrij en verteringssappen tot een vaste haarbal vormt. De haarballen kunnen de oorzaak zijn van ontstekingen in de slijmlaag van de maag, maar ook van verstoppingen in de darmen. Om dit te voorkomen braakt je kat de haarballen regelmatig uit. Om dat braken op te wekken, vreten veel katten meer gras tijdens de periode van rui.

    Wat kan ik doen om mijn kat te ondersteunen bij de rui?

    Hoewel katten erg onafhankelijke dieren zijn, kan met onze steun het natuurlijke verharingsproces beter doorstaan worden. Zo valt het voor een stadskat vaak niet mee om op het balkon gras te vinden. Om je natneus optimaal bij het verharen te ondersteunen, kan je de volgende dingen doen:

    Regelmatig borstelen

    Hiermee worden losse haren uit de vacht verwijderd waardoor deze geen haarballen meer kunnen vormen. Daarnaast stimuleert het borstelen de doorbloeding wat de het proces van verharen versnelt. Het is vooral voor langharige katten en voor buitenkatten met een dikke ondervacht prettig om door middel van borstelen te worden bijgestaan.

    Ondersteunende voeding

    Binnenkatten moeten het hele jaar over de juiste voeding beschikken, bij buitenkatten is extra ondersteuning vooral seizoensgebonden.

    Zalmolie

    Dit helpt vooral bij het uitscheiden van ingeslikte haren en voorziet de huid van je natneus van onverzadigde vetzuren. Daarnaast stimuleert dit natuurlijke product de normale haargroei.

    Biergist, silicium en onverzadigde vetzuren

    Actieve formules voor de vacht en huid van je kat zorgen voor een dichte en glanzende vacht. Daarnaast wordt de geïrriteerde en gevoelige kattenhuid ondersteund. Bij het verharen kan bij gebrek aan voedingsstoffen een losse vacht ontstaan, wat dan weer voor jeuk kan zorgen. Met de juiste voedingsmiddelen kunnen deze tekorten voorkomen worden en hierdoor de conditie van de vacht verbeteren.

    Hoogwaardig natvoer

    Door kwalitatief hoogwaardig voer met veel vers vlees te voeren, voorzie je je kleine tijger van waardevolle voedingsstoffen. Een uitgebalanceerde en gezonde voeding is vooral bij de belastende  ruiperiode erg belangrijk. De PureNature voeders voor katten zijn verkrijgbaar in verschillende smaken en zijn van premium kwaliteit.

    Kattengras planten

    Wanneer je een tuin of balkon hebt, kan kattengras een natuurlijk hulpmiddel zijn. Vele dieren – ook binnenkatten – eten het graag en het helpt om van de haarballen af te komen.

    Wat kan ik tegen al de kattenharen doen?

    Om de strijd tegen de dagelijkse haren te winnen staan er verschillende hulpmiddelen tot je beschikking. Zo kan je stofzuiger helpen bij het dagelijks opzuigen van alle losse haren die overal terug te vinden zijn. Met de plakroller kan je alle ongewenste haren van je kleding afrollen.
    Het kan ook helpen om de lievelingsplaats van je kat, bijvoorbeeld de hoek van de bank, af te dekken met een deken. Deze kan regelmatig omgewisseld worden voor een frisgewassen exemplaar. Let er daarbij op dat de deken bestand is tegen regelmatig wassen en drogen. In de droger komen er nog veel haren los, die het wasprogramma overleefd hebben. De bekleding van je bank en luie stoel kunnen ook met een plakroller of een vochtige rubberen handschoen te lijf gegaan worden zodat ook daar de haren verwijderd worden.

    Hoe hou jij je woning vrij van haren? En hoe ondersteun je je kat bij dit natuurlijke proces? Laat het ons weten in de reacties onderaan dit bericht.

  • 5 Belangrijke begrippen bij Artrose

    Wat is Artrose?

    Artrose betekent het overmatig verslijten van de gewrichten. Het kraakbeen wordt afgebroken, het gewrichtsvloeistof wordt dunner en het gewrichtskapsel wordt kleiner. Dit veroorzaakt pijn en verminderde bewegelijkheid. Deze welbekende aandoening komt vaker bij oudere honden voor, maar ook jonge honden hebben er steeds vaker last van. Deze ziekte is niet te genezen en daarom zijn preventieve maatregelen erg belangrijk. Door geschikte maatregelen te treffen kunnen de klachten beduidend verminderen.

    Hoe herken je artrose bij de hond?

    Hoe eerder artrose behandeld wordt, hoe gunstiger het is voor het verloop van de ziekte. Loopt je hond wat stijf, kreupel of gaat traplopen moeizamer, dan kunnen dit de eerste signalen van artrose zijn. Door het achteruit gaan van de gewrichten kunnen zwellingen, pijn of gevoeligheid ontstaan. Om zekerheid te krijgen, of het echt om artrose gaat, is het verstandig om een dierenarts of natuurgeneeskundige te bezoeken.

    5 Dingen die je over preventie en behandeling van artrose weten moet

    1. Breng je hond op zijn ideale gewicht.

    Elke kilo betekent een extra belasting voor de gewrichten van je hond. Doe je lieveling een plezier en vermijd overgewicht.

    2. De juiste mate van beweging

    Het gebeurt regelmatig dat honden te veel of te weinig beweging krijgen. Zorg dat de dagelijkse wandelingen interessant en gevarieerd zijn en houd hierbij rekening met de individuele behoefte van je hond. Eenzijdige oefeningen, zoals langdurige balspellen, kunnen blessures tot gevolg hebben. Honden joegen vroeger ook maar enkele minuten op hun prooi – dat zou vandaag de dag niet anders moeten zijn. Een aanbevelenswaardige vorm van beweging is een onderwaterloopband of zwemtraining.

    3. De juiste voeding

    Granen worden er van verdacht ontstekingen te bevorderen en zouden daarom, net als te veel zetmeel – uit b.v. aardappelen – vermeden moeten worden. Voor een gewrichtsvriendelijke voeding beveelt Angelica een uitgebalanceerde maaltijd aan: met gezond vlees, verse groente en fruit, om het immuunsysteem te versterken. Zoals altijd geldt: hoe natuurlijker hoe beter.

    4. Zinvolle voedingssupplementen

    Ter ondersteuning van de gewrichtsopbouw en de versterking van het gewrichtsvloeistof beveelt Angelica groenlipmosselpoeder en collageen aan. Daarnaast kunnen gember, rozenbottels, duivelsklauw, wilgenbast en wierook ontstekingen en de daarmee samenhangende pijn verminderen. Omega-3-vetzuren zoals lijn-, hennep- en visolie werken ook ontstekingsremmend en zijn essentieel voor een uitgebalanceerde voeding.

    5. Alternatieve behandelingen bij gewrichtspijn

    Acupunctuur, homeopathie of de inzet van bloedzuigers kunnen de behandeling van pijnlijke gewrichten positief beïnvloeden. Daarnaast zijn preventieve onderzoeken bij een dierenarts of natuurgeneeskundige belangrijk. Laat je lieveling 1 x per jaar onderzoeken zodat deze langer bewegelijk en pijnvrij blijft.

    Welke ervaringen heb jij bij de behandeling van artrose of pijnlijke gewrichten? Vertel ons je ervaringen in de reacties onder aan deze Blog-Post. Ken je een viervoeter, die last heeft van artrose of pijnlijke gewrichten? Deel dan dit artikel met zijn of haar baasje.

  • Maagtorsie bij de hond – wanneer een nachtmerrie waarheid wordt

    Blog MaagtorsieMaagtorsies komen helaas regelmatig voor bij honden. Deze aandoening is dramatisch voor je viervoeten, omdat er maar een paar minuten kunnen liggen tussen leven en dood. Onze natuurgeneeskundige voor dieren Angelica legt uit hoe je een maagtorsie kunt herkennen en geeft adviezen welke maatregelen je moet treffen wanneer het jouw hond overkomt.

    Wat gebeurt er bij een maagtorsie van de hond?

    De maag van de hond is met enkele banden in de buikholte bevestigd. Er is genoeg ruimte voor de maag om uit te zetten bij de voedselinname. Wanneer de maag draait worden belangrijke bloedvaten en zenuwen afgekneld. De maag van de hond wordt hierdoor niet langer van bloed voorzien.

    De kanteling van de maag bij de hond is altijd een acute en ernstige situatie, die met spoed behandeld moet worden. Bij een maagdilatatie-volvulus (MDV), zoals een maagtorsie ook wel genoemd wordt, moet de hond met spoed naar de dichtstbijzijnde dierenkliniek.

    Welke honden lopen het meeste kans op een maagtorsie?

    Niet alle rassen lopen evenveel risico op een maagdraaiing. Kleine of middelgrote rassen lijden beduidend minder aan deze ziekte dan grote honden. De oorzaak hiervoor is te vinden in de grotere buikholte en vaak bredere borstkas. Hierdoor is meer bewegingsruimte voor de maag waardoor deze makkelijker kan draaien. Hondenrassen die vaak door dierenartsen voor een maagtorsie behandeld worden zijn: Duitse Doggen, Rottweilers, Herdershonden, Dobermanns, Boxers, Berner Senners, Molossers en ook Setters. Bovendien is bekend dat met het ouder worden het risico op deze aandoening groter wordt. De reden hiervoor is de afnemende sterkte en flexibiliteit van de bindweefsels.

    Oorzaken van maagtorsies bij honden

    De vraag naar de oorzaak van een maagdraaiing is gecompliceerd en daar wordt nog veel over gediscussieerd. De opvatting dat honden na het eten niet mogen spelen lijkt achterhaald. Het is zeker dat gasophoping in de maag voorafgaat aan een maagtorsie.

    Hoe kan je een maagtorsie voorkomen?

    Doordat de oorzaak nog onduidelijk is en ook dierenartsen verschillende opvattingen hebben over de reden van een maagtorsie, is het moeilijk om preventieve maatregelen te nemen. Het risico op een draaiing lijkt wel verminderd te kunnen worden door kleinere maaltijden over de dag te voeren. Zwaar verteerbaar voer of gasvormende voeding kan je altijd beter achterwegen laten. De gasvorming die dan ontstaat, kan een voorbode voor de maagtorsie zijn.

    Waaraan kan je een maagtorsie herkennen?

    Voor een hondenbaasje is het belangrijk om een maagtorsie te kunnen herkennen. Hierdoor kan je snel reageren en het leven van je hond redden. Dit zijn teken van een mogelijke maagtorsie:

    • Onrust bij het dier
    • Behoefte aan koele plaatsen
    • Proberen over te geven
    • Opvallend veel speekselen
    • Steunen, hijgen, zwaar ademen
    • Vaker ontlasten
    • Snelle vlakke hartslag
    • Op één plaats blijven
    • Opgeblazen buik
    • Bleke slijmvliezen

    De opgeblazen buik is het laatste signaal dat je niet over het hoofd moet zien. In het gunstigste geval herken je de andere signalen al daarvoor.

    Wat moet je in deze situatie doen?

    Wanneer je de symptomen voor een maagtorsie herkent, mag je geen tijd meer verliezen. Op weg gaan naar een dierenkliniek is nu essentieel, omdat niet iedere dierenarts de benodigde operatie kan uitvoeren. Het is daarom belangrijk het adres van een kliniek bij de hand te hebben. Zo bespaar je waardevolle minuten op het moment dat het erop aankomt.

    Wat doet de dierenarts bij een maagtorsie?

    Wanneer je met je hond bij een dierenkliniek ben aangekomen is de belangrijkste eerste stap om je dier in de bekwame handen van de dierenarts achter te laten. En daarna moet je wachten. Vaak is er geen tijd meer voor een uitgebreide diagnose en gaat de hond gelijk door naar de röntgen.

    Aansluitend begint de behandeling. Wanneer de maagtorsie al vergevorderd is kan deze zeer ingrijpend worden. Door de afgesloten bloedtoevoer kunnen delen van de maag zijn afgestorven en deze delen moeten dan operatief verwijderd worden. Hoe verder dit proces gevorderd is, hoe slechter de situatie voor je hond is geworden.

    Aan het einde van de operatie wordt standaard een deel van de maag aan de buikwand vastgezet (gastropexie). De maag van de hond groeit dan aan de buikwand en hierdoor kan een draaiing in de toekomst verhinderd worden. Honden waarbij dit niet gebeurt, hebben tot 80% kans om opnieuw een maagtorsie te krijgen.

    Blog MaagtorsieWelke nazorg is voor jou hond belangrijk?

    Na de operatie moet je hond vooral liefdevol verzorgd worden. Daarnaast is een licht verteerbaar dieet nodig. De maaltijden kan je op verschillende momenten van de dag geven. Dit speciale dieet is voor 2 of 3 weken wenselijk om het herstel van je hond te bevorderen. Als aanvullende ondersteuning van de genezing kan je Iepenschors door het voer mengen en met AniForte® Darm-Acuut de spijsvertering versterken. De daarin aanwezige kruiden zijn rustgevend voor de maag en helpen zo mee om je lieveling snel aan te laten sterken.

    Heb je de nachtmerrie van een maagtorsie bij je hond al eens doorstaan? En welke preventieve maatregelen neem je? Laat het ons weten bij de opmerking. 

    We hopen dat jij en je hond deze situatie nooit hoeven mee te maken. Maar mocht het wel zo zijn, dan hopen we op een spoedig herstel!

    Team AniForte

  • Met honden reizen – Wat heeft je hond nodig voor een ontspannen vakantie.

    Met de hon op reisZomertijd is reistijd – en de hond kan natuurlijk goed mee. Niet alle honden reageren hetzelfde. De ene hond ziet het als een groot avontuur, terwijl de andere hond het heel spannend vindt. Onze natuurgeneeskundige Karin verteld wat je moet weten over reizen met de hond en hoe je de vakantie voor jouw en je hond zo aangenaam mogelijk kunt laten verlopen.

    Een goede planning is belangrijk

    Een vakantie met de hond begint met een goede planning. Wanneer je goed voorbereid op reis gaat, hebben jij en je hond minder last van stress. Wanneer jij onrustig bent, voelt je hond dat aan en zal ook gevoeliger reageren. Zorg er daarom voor dat je van te voren weet waar, wanneer en hoe je gaat reizen: onderzoek welke regio je wilt bezoeken, in wat voor onderkomen en hoeveel voer je mee moet nemen of dat je het daar kunt laten bezorgen.

    Vakantieregio

    Kies een vakantiegebied, waar het niet te heet is. Ook een stedelijke omgeving zullen de meeste honden als minder prettig ervaren. Je viervoeter zal een omgeving met water en wandelgebieden zeker waarderen. Natuurlijk zal niet elke hond zal hier hetzelfde over denken. Het is voor elke bestemming belangrijk dat je bekijkt welke regels er gelden en waar je op moet letten. Ook uitstapjes plan je het beste al vanuit thuis: mag je dier mee naar het museum? Mag de hond mee in het natuurgebied waar je wilt gaan wandelen? Zorg dat je op dit soort vragen van te voren een antwoord hebt.

    Onderkomen

    Het is voor jou als hondenbezitter misschien vanzelfsprekend, om voor de vakantie vast te informeren of je hond welkom is in het hotel, de vakantiewoning of op de camping. Controleer daarnaast ook of de accommodatie berekend is op een hond erbij. Soms kunnen er extra kosten gerekend worden om net dat ene huisje met wat meer oppervlak te kunnen reserveren.

    Reizen

    Of de reis belastend is voor de hond, hangt af van welk transportmiddel je kiest.

    Wanneer je met het vliegtuig reist, is het aan te raden van te voren te informeren welke regels er precies gelden voor het reizen met de hond. De meeste aanbieders staan alleen honden tot een bepaald gewicht toe en willen dat het dier de gehele vlucht in een sky kennel blijft. Bedenk van te voren of dit, voor jouw hond, een ontspannen start van de vakantie is.

    Kies je voor een reis per trein, dan moet je binnen Nederland een Dagkaart Hond aanschaffen. Is de hond klein en kan deze op schoot, in een tas of mandje, dan reist deze gratis. Ga je de grens over met de hond, controleer dan van te voren wat de bepalingen in dat land zijn. Zo is het in Italië bijvoorbeeld niet toegestaan om met een grote hond in de trein te reizen. In Duitsland zijn grote honden welk welkom in de trein, mits deze is aangelijnd en een muilkorf draagt. Voor blindegeleiden- of hulphonden gelden andere regels.

    Het flexibelste ben je wanneer je reist met de hond in de auto. Denk erom dat de hond een goede gordel nodig heeft. En bij een lange autorit kan het aan te bevelen zijn om de hond nuchter mee te nemen of zijn zicht naar buiten te blokkeren. Dit kan voorkomen dat de hond wagenziek wordt. Zet ook de bagage goed vast. Met de auto bepaal je zelf wanneer jij en de hond toe zijn aan een pauze. Voor honden is dit vaak de prettigste manier van reizen.

    Voer

    Het is het beste om de hond tijdens de vakantie zijn gewone voer te geven. Verandering van spijs geeft stress. Vaak kan je droog- en natvoer op meerdere plaatsen kopen. Bij een reis met de auto kan je meer voer meenemen dan in het vliegtuig of de trein. Geef je je hond vers vlees dan kan je dit in een koelbox, in ingevroren toestand, meenemen of ook ter plekke aanschaffen. Het is ideaal als je op je vakantieadres een koelkast tot je beschikking hebt.

    Hoe kan je je viervoeter op een reis voorbereiden?

    Iedere hond reageert anders op veranderende omstandigheden. Veel honden zijn dol op autorijden, verheugen zich op het reizen op nieuwe avonturen. Terwijl andere honden liever thuis blijven en langer nodig hebben om aan een vreemde omgeving te wennen. Het is daarom altijd belangrijk om af te wegen of het goed is om de hond mee te nemen op reis. Vaak kan logeren bij vrienden of in een professioneel hondenpension verstandiger zijn voor honden die met paniek reageren op verandering.

    Om je hond op de komende reis voor te bereiden kan het zinvol zijn, wanneer je enkele weken voor de vakantie begint met het geven van anti-angst-kruiden of capsules. De werkzame stoffen van natuurlijke ingrediënten kalmeren en kunnen de aanstaande reis wezenlijk rustiger maken.

    Wanneer je hond tijdens de reis onverwachts bang worden en acute stress ervaren, dan kunnen de angst-globuli helpen de situatie weer onder controle te krijgen. De bachbloesems staan erom bekent dat ze dieren en mensen in spannende situaties tot rust kunnen brengen. De AniForte Scleranthus-Bachbloesems  zijn bijzonder geschikt tijdens de reis op momenten dat de hond te veel indrukken heeft opgedaan. Je kunt ze eenvoudig meerdere keren per dag (3-4 keer, bij grote honden 3 en bij kleine honden 2 druppels) door het voer mengen, om zo hun innerlijke rust en gelatenheid te ondersteunen.

    Heeft je hond veel angst, dan is het aan te bevelen om een zelfde dosering in de vorm van Mimulus-druppels te geven. Alle AniForte Bio-Bachbloesems groeien in de pure natuur van de Alpen en worden met de hand verwerkt.

    Met deze hulpmiddelen en je voorbereid op een reis met je hond. Jullie zijn klaar voor een gezamelijke en ontspannen vakantie.

    Hoe reageert jouw hond op reisstress? Deel je tips en ervaringen met ons!

    Fijne vakantie en veel plezier met je hond!

  • Paarden & insecten: Zo kom je van die plaaggeesten af

    Paarden & insecten: Zo kom je van die plaaggeesten afPaard en ruiter worden in de zomermaanden vaak lastig gevallen door vliegende plaaggeesten die om hen heen vliegen. Terwijl je paard druk met zijn manen schudt en met zijn staart zwiept, vraag jij je als eigenaar af, wat je kunt doen om je paard te helpen. En dan het liefst op een natuurlijke manier, zonder je paard met chemische middelen te belasten. Onze natuurgeneeskundige Angelica geeft je tips en legt gelijk uit dat vliegen niet alleen lastig, maar ook gevaarlijk kunnen zijn.

    Welke insecten veroorzaken problemen voor je paard?

    Veel insecten zijn niet alleen lastig - ze kunnen ook voor onrust zorgen, allergieën opwekken, wonden infecteren en ontstekingen verergeren. In de maanden mei tot augustus worden sommige paarden nerveuzer door de constante aanvallen van de plaaggeesten. De steeds terugkerende stress en alertheid kunnen er voor zorgen dat paarden vermageren en dat de conditie achteruit gaat.

    Naast de zichtbare overlast die de vliegen opleveren voor paard en ruiter, laten ze ook nog jeukende en pijnlijke plekken achter. Wanneer het paard veel gaat schuren kunnen wonden ontstaan, die op hun beurt weer kunnen gaan ontsteken. Een ander gevaar van de steken zijn de ziektes die de lastpakken kunnen overbrengen. De volgende insecten kunnen je paard flink dwarszitten:

    Echte vliegen

    Tot de familie van echte vliegen hoort o.a. de stalvlieg, die, zoals de naam al zegt, graag in stallen verblijft. Deze stekende vlieg is een typische overdrager van ziektes, doordat deze met zijn palpen bacteriën overbrengt.

    Andere ondersoorten van de echte vliegen steken bijna niet, maar zuigen graag traanvocht op. Je herkent vast wel het beeld van de grote hoeveelheden vliegen, die in de zomermaanden, rondom de ogen van je paard zitten. Met hun beharing kunnen ze bacteriën zoals streptokokken en stafylokokken overbrengen die het bindvlies kunnen aantasten.

    Typische kenmerken van een bindvliesontsteking (conjunctivitis) zijn sterk tranende ogen en een rood bindvlies, dat opgezet kan zijn. Ook de oogleden kunnen opzwellen. Het getroffen oog jeukt, doet pijn en is gevoelig voor licht.

    Knutten en kriebelmuggen

    Knutten (Culicoides-muggen) houden zich, van mei tot oktober, graag in windstille en vochtige gebieden op. Terwijl de kriebelmug vooral, van mei tot september, in de buurt van stroompjes en beekjes te vinden is. Beide muggensoorten zwermen vooral in de schemering rond, maar de kriebelmug zal je paard ook ´s nachts lastig vallen. Ze steken het liefst in gebieden met dunne beharing, zoals de manenkam, staartaanzet en de buik.

    Beide muggen scheiden bij het bloedzuigen een vloeistof uit die veel jeuk veroorzaakt, waardoor het paard zal gaan schuren. Daardoor kan de steek, die begint als een kleine speldenprik, uitgroeien tot akelige wonden. Ontstaan er bij je paard kleine wondjes op het hoofd, de nek en het kruis, dan kan er sprake zijn van zomereczeem. Dit is een allergische reactie op het speeksel van stekende insecten die, door het binnendringen van bacteriën, kunnen gaan ontsteken. Niet alleen knutten en kriebelmuggen kunnen hiervoor verantwoordelijk zijn, maar ook anders stekende muggen kunnen deze allergische reactie oproepen.

    Teken

    Teken kunnen bij paarden de ziekte van Lyme of babesiose overdragen. De teken bijten zich het liefste vast op moeilijk bereikbare plekken, zoals de elleboog, de liezen, het hoofd of de hals. De schapenteek (Ixodes ricinus) is de meest voorkomende teek. Met name in het voorjaar en de nazomer wordt deze het meest gevonden. De teek zit graag verstopt in het kreupelhout of lang gras. Van daaruit wachten ze geduldig af tot er een prooi langskomt. Vooral weidepaarden, die in gebieden lopen die grenzen aan kreupelhout lopen groter risico.

    DazenDazen

    Dazen zijn actief tussen mei en oktober. Ze vallen dan paarden, koeien en ook mensen aan. Doordat ze niet zo goed kunnen zien, oriënteren ze zich op donkere objecten zoals lichamen. Vooral donkere objecten die bewegen en een sterke (zweet)geur hebben, vallen op. Een galopperend paard is zeer geliefd.

    In onze omgeving zijn dazen gelukkig geen overdragers van ziektes, maar een beet is zeer pijnlijk en kan erg jeuken en allergieën opwekken.

    Hoe kan je je paard beschermen?

    Om ziektes of voortdurende irritatie zo veel mogelijk te voorkomen, kan je een aantal maatregelen nemen.

    Bescherming door kleding of deken

    Om je tegen dazen te beschermen is het advies voor paard en ruiter, om lichtgekleurde kleding te dragen. Een fijnmazige vliegendeken brengt verlichting in het voorjaar, de zomer en de herfst en beschermt tegen de knutten en kriebelmuggen. Let bij de aanschaf van de deken op de pasvorm en het materiaal. De stof moet goed ademend zijn en overal goed aansluiten. De vliegen die rondom het hoofd vliegen, kunnen met een vliegennetje of vliegenmasker geweerd worden.

    Bescherming door vliegenvallen

    In de wei kunnen dazenballen neergezet worden. Deze zijn zeer effectief, doordat ze voor insecten zeer aantrekkelijk zijn. De zwarte bal lijkt voor de parasieten op het lichaam van een prooidier. Ze worden hierin gevangen en kunnen je paard niet meer tot last zijn.

    Ook met een speciale lamp kan je vliegende insecten bestrijden zonder chemische middelen in te hoeven zetten. Plakstrips zijn ook effectief, maar kijk hiermee wel uit wanneer er ook vogels door de stal vliegen.

    Weidemanagement

    Onder weidemanagement verstaat men aangepaste weidetijden. Je kunt je paard tegen knutten en kriebelmuggen beschermen door alleen tussen 10 uur en 16 uur weidegang toe te staan. De periode waarop het druk is met muggen staat je paard veilig op stal. Ook bij wind en regen zul je weinig muggen zien en kan je paard veilig naar buiten.

    Het ideale weiland ligt ver van water en grenst niet aan kreupelhout, maar helaas is dat een maatregel die niet zo eenvoudig te nemen is.

    Afweermiddelen

    Afweermiddelen doden de insecten niet, maar verdrijven ze wel. Ze maskeren de geur van het paard, en houden de insecten daardoor op afstand. De werkzaamheid is alleen niet onbegrensd. Veel paardeneigenaren vragen zich af of een afweermiddel altijd chemisch moet zijn. De synthetische werkzame stoffen DEET en Icardin zijn zeer effectief in de afweer, alleen het gebruik is omstreden. Natuurlijke alternatieven zijn gebaseerd op de werkzame kracht van etherische oliën: lavendel, geraniol, neemolie, citroenolie, kruidnagel, anijs, tea tree en ceder.

    Weide- en stalhygiëne

    Hygiëne, in de stal, paddock en weide is vaak al een belangrijk stap in strijd tegen de insectenplaag. Let erop dat de paardenmest regelmatig wordt opgeruimd. In de stal bieden nat stro, vochtig hooi, kuilvoer, volle afvalemmers en vooral potstallen uitstekende broedplaatsen voor insecten. Emmers met water moeten, na gebruik, leeg en op zijn kop weggezet worden zodat ze goed kunnen opdrogen.

    Met een schone stalgang, een droge box en een afgedekte regenton, wordt de levensruimte van insecten sterk begrensd. Idealiter ligt de mesthoop ver van de stal. Het dagelijks uitmesten, opruimen van etensresten en het droogmaken van de voerbak zijn een goede start om een overschot aan vliegen te voorkomen.

    Wanneer je deze maatregelen in acht neemt, kan je de hoeveelheid insecten beperken en voor meer rust zorgen. Je paard zal je dankbaar zijn!

    Welke tips heb jij ter voorkoming van vliegen en insecten? Laat een reactie achter om ons er meer over te vertellen. 

  • Supplementen: goed bewaren voor langere houdbaarheid

    Voedingssupplement: goed bewarenVoedingssupplementen moeten in de warmere maanden beschermd worden tegen hoge temperaturen. Waar kan je de voedingssupplementen het beste bewaren: in de koelkast? In de kelder? In het donker of licht? Angelica legt je uit, hoe de verschillende supplementen bewaard moeten worden, zodat ze zo lang mogelijk vers en werkzaam blijven.

    Toevoeging is geen vervanging

    Voedingssupplementen zijn producten die worden toegevoegd aan de normale voeding van je huisdier. Op deze manier vul je de voeding aan met essentiële voedingsstoffen, vitaminen en mineralen. De supplementen kunnen gegeven worden in de vorm van kruiden, plantaardige en dierlijke producten, vezels en oliën. Voedingssupplementen zijn verkrijgbaar in geconcentreerde vorm, zoals tabletten, capsules, poeder en vloeistof, zodat kleine gedoseerde hoeveelheden aangeboden kunnen worden aan het huisdier.

    Op de verpakking staat aangegeven wanneer het om een voedingssupplementen gaat. Zoals de naam al aangeeft, is een supplement geen vervanging voor een uitgebalanceerde voeding maar een aanvulling. De supplementen zijn bedoeld om je hond en/of kat te helpen gezond en fit te blijven.

    Al onze voedingssupplementen bestaan uit pure natuurlijke ingrediënten, die gevoelig reageren op licht, hoge temperaturen en vochtigheid. Daarom worden de producten geleverd in speciale licht- en luchtdichte verpakkingen. Op elke verpakking staat aangeven hoe lang het houdbaar is.

    Goed bewaren is belangrijk

    De voedingssupplementen van AniForte kunnen het beste in de originele verpakking bewaard worden. Op deze manier wordt contact met o.a. zonlicht en vocht vermeden. Hier volgt een overzicht met de juiste wijze van bewaren.

    Kruiden/kruidenmengsel

    Veel ingrediënten van voedingssupplementen, met inbegrip van etherische oliën en flavonoïden, worden aangetast door licht of UV-straling. Daarom is de juiste wijze van bewaren van supplementen als kruiden of kruidenmengsels van invloed op de houdbaarheid. De juiste verpakking speelt hierbij een belangrijke rol. De verpakking moet vooral ondoordringbaar zijn voor licht, lucht en vocht. Zo bewaar je de waardevolle bestanddelen, het aroma en het gezonde effect van het voedingssupplement.

    Olie

    De wijze van opslag heeft een belangrijke invloed op de kwaliteit en houdbaarheid van koudgeperste olie en dus ook op de werking van het voedingssupplementen. Als de olie niet goed wordt opgeslagen, zal deze bitter of ranzig worden, zelfs nog vóór de uiterste houdbaarheidsdatum is bereikt. Alle koudgeperste oliën, in het bijzonder lijnzaad-, hennep- en zalmolie, moet je koel en donker bewaren en luchtdicht afgesloten houden. Op deze wijze kan je de olie tussen de 9 en 12 maanden bewaren.

    Vooral het luchtdicht afsluiten van de fles is belangrijk om de kwaliteit van de waardevolle bestanddelen van voedingssupplementen in stand te houden. Een geopende fles lijnzaad-, hennep- en zalmolie moet daarom snel gebruikt worden, dat wil zeggen binnen 6 tot 8 weken. Bewaar gedurende deze tijd de gevoelige oliën in een koelkast bij 5 tot 10 graden. Het bijzondere aan zalm- en lijnzaadolie is dat je beiden ook kan invriezen. Op deze manier zijn ze tot zes maanden houdbaar en kunnen zolang als voedingssupplementen worden gebruikt.

    Teunisbloem-, borage- en zwarte komijnolie moeten na openen zorgvuldig gesloten en op een koele, donkere en droge plek bewaard worden. Het is niet noodzakelijk om deze oliën in de koelkast te bewaren. Na het openen moeten ze wel binnen enkele maanden gebruikt worden.

    Als voedingssupplement kan ook natuurlijke kokosolie/-vet gebruikt worden. Deze heeft een zeer lange houdbaarheid. Ongeopend is deze olie bijna 2 jaar houdbaar. Na openen en bij de juiste wijze van bewaren kan de olie nog een jaar gebruikt worden. Kokosolie hoort niet in de koelkast, doordat bij elke opening van het potje lucht bij de olie komt. Wanneer deze dan in de koelkast afkoelt, ontstaat condens in het potje. Dit vocht is een voedingsbodem voor microben en bacteriën. Daarnaast is in de koelkast opgeslagen kokosolie hard en daardoor lastiger te doseren.

    Kokosolie kan het best bewaard worden op een donkere en koele plek, zoals bijvoorbeeld de provisiekast of een keukenkastje. Op deze wijze behoudt de olie een relatief romige consistentie en laat zich daardoor goed doseren. Wanneer de temperatuur boven de 20°C komt, wordt de olie vloeibaar. Dat is volkomen normaal en zorgt niet voor verminderde kwaliteit. Wanneer je de olie niet vloeibaar wilt gebruiken, is dan de tijd aangekomen om het potje in een koude kelder te plaatsen.

    Natvoer

    De opslag van AniForte PureNature blikvoer voor honden en katten is minder ingewikkeld. Door het verhittingsproces is het blikvoer zelfs zonder conserveringsmiddelen ongeopend tot 3 jaar houdbaar. Maar ondanks dat is het toch beter om de blikjes in een koele ruimte, zoals kelder of provisiekast, te bewaren. De houdbaarheidsdatum staat op elk blikje vermeld en betreft een gesloten verpakking.

    Geopende blikken kan je niet bij kamertemperatuur bewaren, maar in de koelkast, afgedekt met een deksel of vershoudfolie. De inhoud van een geopend blikje moet binnen 2 dagen gegeven worden. Haal op tijd de juiste hoeveelheid voer uit de koelkast. Het is voor je huisdier beter om deze op kamertemperatuur te eten.

    Opgewarmde, maar niet opgegeten voeding moet niet opnieuw aan het dier aangeboden worden. Tijdens het opwarmen kunnen zich talrijke bacteriën en micro-organismen in het voer komen. In de koelkast wordt de groei van de micro-organismen geremd, maar ze zijn al wel aanwezig. Zodra het voer dan weer op kamertemperatuur komt, zullen ze zich weer gaan vermeerderen. Om maag- en darmproblemen te voorkomen, moeten restjes blikvoer verwijderd worden.

    Wanneer je deze tips voor het bewaren van voedingssupplementen in de praktijk brengt, zullen je viervoeter en jij langer plezier hebben van de producten.

    Heb je speciale tips voor het bewaren van voedingssupplementen? Laat deze dan aan ons weten via de reacties op dit blogbericht. 

     

  • Spreekuur bij de dierenarts: Teken – hoe gevaarlijk zijn ze voor mijn hond?

    Hoe gevaarlijk is een tekenbeet bij honden

    Teken vind je vooral in de maanden maart tot oktober. Je komt ze dan tegen in weides, bomen en struiken. Een beet van een teek is niet alleen vervelend, maar ook gevaarlijk. De teken kunnen namelijk ziektes overbrengen op de hond. Dierenarts Philipp Schledorn vertelt meer over teken en de risico’s van een beet.

    Waarom is een tekenbeet gevaarlijk?

    De term beet is eigenlijk niet correct. Een teek steekt door de opperhuid van de hond om bloed te kunnen zuigen. Bij een grote hoeveelheid teken, kan dit bij pups en kittens voor bloedarmoede zorgen. Dit komt gelukkig niet zo vaak voor. Het grootste risico zit in de overdracht van ziektekiemen. Honden worden na een steek niet gelijk ziek, maar kunnen daarna wel drager van bacteriën zijn.

    De ziekte van lyme

    Zo is de ziekte van Lyme de meest voorkomende aandoening die door teken wordt overgedragen. Doordat de symptomen, koorts, gebrek aan eetlust, gezwollen klieren en uitvalverschijnselen, niet zo duidelijk op lyme wijzen, wordt een besmetting vaak laat ontdekt. Een typische verschijnsel van de ziekte van lyme is dat de symptomen na korte tijd weer verdwijnen om vervolgens weer in vlagen terug te komen. Bij tijdige behandeling is lyme te behandelen. Bij een ernstige besmetting kan echter nierfalen optreden en ook de overdracht naar mensen is niet ondenkbaar.

    Babesiosis

    De zogenaamde honden malaria, Babesiosis, wordt ook door teken overgedragen. De symptomen zijn vergelijkbaar met die van Lyme. De getroffen hond kan neurologische uitvalverschijnselen laten zien. Besmette honden leiden vaak aan bloedarmoede. Een besmetting kan door middel van bloedonderzoek vastgesteld worden. Ook hier is de prognose, bij een juiste behandeling goed.
    Wanneer een hond naast gebrek aan eetlust, lusteloosheid en koorts ook bloedingen heeft, lijkt deze aan de ziekte Anaplasmose te leiden. In dit geval worden de witte bloedlichaampjes aangevallen. De behandeling zal vaak bestaan uit antibiotica en soms zelfs een bloedtransfusie.

    FSME

    FSME is een virusinfectie die ook door teken wordt overgebracht. Dit virus is voor mensen vervelender dan voor honden. Honden lijken er, op een enkeling na, niet veel last van te hebben. De ziekte heeft een zeer ernstig verloop, waarbij naast koorts, lusteloosheid en agressiviteit ook ontstekingen in de hersens kunnen ontstaan. Met als gevolg: krampaanvallen, verlamming, scheelzien, kleine pupillen, en ernstige hoofdpijn en pijn in de nek.

    Ehrlichiose

    Teken staan er ook om bekend dat ze Ehrlichiose overbrengen op de hond. Deze infectieziekte kan worden herkent aan lusteloosheid, verminderde eetlust, vermagering, koorts, zwelling van de milt en de lymfeklieren, bloedneuzen, bloedende ogen, bloedingen in de huid, bloed in de urine, stijve gang, oedeem en zwelling van de ledematen. Het komt relatief vaak voor dat een hond dubbel geïnfecteerd is met Lyme. De zogenaamde tekenkoorts komt vooral voor in de tropen, subtropen en het middellandse zeegebied. Daardoor moeten we met onze honden vooral oppassen wanneer we in die gebieden op vakantie gaan.

    Teken verwijderenOm te voorkomen dat je hond met één van deze ziektes besmet raakt, is het belangrijk om een steek/beet van een teek te voorkomen. Naast een middel ter afweer van teken is ook een regelmatige controle op teken belangrijk. Het is het beste om na elke wandeling met een vlooienkam door de vacht van de hond te kammen. Op deze manier verwijder je teken, die nog niet vast zitten, uit de vacht. Er bestaat tegenwoordig ook een vaccinatie tegen Borreliose. In een gebied met een hoge besmettingsgraad is deze te adviseren.

    Heb je een teek moeten verwijderen? Houd dan de plek van de beet de eerste dagen goed in de gaten. Helaas kan één tekenbeet genoeg zijn voor de overdracht van één van de ziektes. Let na een tekenbeet altijd goed op het verloop van de gezondheid.

  • Voedingsintolerantie bij honden – Op zoek naar de oorzaak – DEEL 2

    Voedingsonverdraaglijkheid

     

    Voedingsintolerantie en -allergie bij de hond zijn niet hetzelfde. Dit heb je in het eerste deel van deze themaserie al kunnen lezen. Maar zowel bij intolerantie als allergie, zijn bestanddelen van de voeding van je dier, de oorzaak. In dit deel legt Angelica uit wat de gevoeligheid veroorzaakt en wat je er als eigenaar aan kunt doen.

    Wat is de oorzaak van voedingsintolerantie bij honden?

    De belangrijkste veroorzaker van voedingsintolerantie zijn verschillende graansoorten zoals tarwe, gerst en haver. Maar ook rijst, maïs en soja komt vaker voor in diervoeding en kan voedingsintolerantie veroorzaken. De granen zijn een goedkope grondstof voor hondenvoeding. Maar honden kunnen ook gevoelig reageren op eiwitsoorten. Daarbij gaat het vaak om eiwitten van rund, kip, varken, witvis of van melkproducten. Helaas hebben onze vierbenige vrienden in de tussentijd ook allergieën voor de zogenoemde hypoallergenen soorten ontwikkelt, zoals lam, konijn en paard. Dit maakt het vinden van de oorzaak steeds moeilijker.

    Diagnose en therapie bij voedingsintolerantie

    Om uit te vinden op welk ingrediënt je hond allergisch of intolerant reageert, bestaat geen snelle test. Wanneer je dierenarts of natuurgeneeskundige alle andere oorzaken voor de symptomen (zoals infecties of parasieten) heeft uitgesloten, is het verstandig om een eliminatiedieet te starten.

    Wat is een eliminatiedieet?

    Belangrijk bij een eliminatiedieet is: tijd. Bij zo’n dieet moet je hond langere tijd een speciaal dieet volgen. Deze periode duurt zo’n 6 tot 10 weken. In ieder geval tot de hond een tijdlang geen symptomen van intolerantie heeft vertoond. In die periode mag je alleen voeding geven op basis van maar één eiwit- of koolhydraatbron. Kies hiervoor een voeding die de hond tot dan toe niet of nauwelijks heeft gegeten. Hierdoor voorkom je dat de hond al een allergie of intolerantie voor de voeding heeft ontwikkeld.

    Een “klassieker” van een eliminatiedieet voor honden is zelf gekocht paardenvlees en aardappel. Houd hierbij in gedachten dat er tegenwoordig al veel honden zijn die een onverdraaglijkheid voor paardenvlees ontwikkeld hebben. In dat geval is het advies om geit en aardappelen of gierst te kiezen.

    Kant en klare voeding bij een eliminatiedieet?

    Bij kant en klare voeding is het lastig om de gewenste ingrediënten bij voedingsintolerantie te vinden. Vaak zijn de hypoallergene voeders niet 100% puur of niet volledig gedeclareerd. Een onderzoek wijst uit dat bij 8 van de 10 monsters niet gedeclareerde bestanddelen worden gevonden. Daarbij gaat het vaak om een mix van gevogelte of lam met rijst. Maar ook andere ingrediënten zoals granen, soja of kunstmatige vitaminen worden gevonden. Daarom is kant en klaar voer bij een eliminatiedieet niet altijd geschikt. Het kan zelfs de problemen versterken. Ook droge brokken raadt Angelica af vanwege de omvangrijke samenstellingen.

    EliminiatiedieetToch hoef je niet zelf te gaan kokkerellen. Wanneer je bijvoorbeeld te weinig tijd heb, kan je kiezen voor hoogwaardig rauw vlees of voor blikken met puur vlees (met één enkele eiwitbron, b.v. 100% geit)

    Hoe verloopt de therapie bij voedingsintolerantie?

    Het is belangrijk om het dieet consequent vol te houden. Dat betekent dat je je hond ook buiten goed in de gaten moet houden. Houd goed in de gaten dat hij niets te pakken krijgt tijdens het uitlaten of van een vriendelijke passant die je hond iets lekkers wil geven. Ook een restje van tafel is absoluut verboden. Zelfs één enkele keer afwijken van het dieet kan de therapie in gevaar brengen. Ook wormkuren, entingen en antibiotica moeten vermeden worden. Al deze voorzorgsmaatregelen zijn tijdrovend en vermoeiend, maar ze werken alleen als ze streng worden toegepast. Geduld en volharding zijn op termijn lonend.

    Tips voor een succesvol eliminatiedieet

    Om een eliminatiedieet succesvol te doorlopen, is een goede voorbereiding en doorzettingsvermogen belangrijk. Daarom is het belangrijk om tijdens deze periode hulp te zoeken van een expert. Een voedingsdeskundige of dierenarts, die bekend is met voedingsonverdraaglijkheid en voedingssamenstelling, kan advies geven. Daardoor kan je voorkomen dat je eindeloos moet zoeken voor je het juiste dieet hebt gevonden. Samenspraak met een expert kan je helpen de benodigde motivatie en optimisme vast te houden.

    Wanneer tijdens het eliminatiedieet de symptomen zijn afgenomen, kunnen één voor één olie, kruiden en calcium toegevoegd worden. Iepenschorspoeder kan helpen om de maag en darmen te kalmeren bij een voedingsonverdraaglijkheid. Ook andere koolhydraten kunnen stap voor stap toegevoegd worden. Blijft je hond vrij van symptomen, dan kunnen ook andere vleessoorten aangeboden worden. Toont je hond bij deze nieuwe ingrediënten weer voedingsonverdraaglijkheid, dan ontstaat in de eerste uren al jeuk. Maag- en darmproblemen zijn pas later zichtbaar. Zo kan je stapsgewijs vaststellen op welke bestanddelen je hond met een voedingsintolerantie of -allergie reageert.

    Je dierenarts of voedingsdeskundige kan je bij alle stappen begeleiden. Tijdens het volgen van een eliminatiedieet is het verstandig om een dagboek bij te houden. Zo kom je er achter op welke stoffen je hond goed reageert en welke niet. Met veel geduld wordt uiteindelijk duidelijk welke voedingsmiddelen in de toekomst vermeden moeten worden.

    Heb je ervaringen met het eliminatiedieet bij honden? Hoe lang duurde het, welke allergenen worden ontdekt? Laat het ons weten in de reacties bij dit bericht.

    Wij wensen jou en je hond een zorgeloze en aangename tijd
    Jouw AniForte Team

     

  • Voedingsintolerantie bij honden – Op zoek naar de oorzaak – DEEL 1

    Voedingsintolerantie neemt de laatste jaren steeds meer toe bij honden. Maar veel Voedingsintolerantie bij honden - DEEL 1hondenbezitters ontdekken te laat dat de symptomen zoals jeuk en maagproblemen een reactie zijn op het voer. Daarom legt Angelica in Deel 1 van de themaserie “voedingsintolerantie – op zoek naar de oorzaak” uit waaraan je voedingsintolerantie of -allergie bij honden kunt herkennen.

    Voedselallergie of voedingsintolerantie?

    Vaak wordt een voedingsallergie gelijkgesteld met een voedingsintolerantie. Maar er is een verschil: bij een voedingsallergie is het immuunsysteem betrokken. Het afweersysteem van de hond verzet zich tegen bepaalde ingrediënten in het voer. Daarentegen is voedingsintolerantie een overgevoeligheidsreactie.

    Wat is een voedselallergie precies?

    Wanneer een hond allergisch op een bepaald bestanddeel van het voer (meestal 2 of 3) reageert, zet het lichaam het immuunsysteem aan het werk. Bij een voedingsintolerantie werkt dit anders. De reactie van het immuunsysteem resulteert vaak in sterke huidreacties van je dier.

    Een dierenarts kan een allergietest doen. In deze tests worden vaak ook pollen van grassen en planten uit de omgeving meegenomen. Deze test is niet 100% zinvol bij het vaststellen van een voedingsallergie en daarmee bij het uitsluiten van een voedingsintolerantie. Bij het onderzoek worden voedermiddelen geïdentificeerd, die hoogstwaarschijnlijk door de hond verdragen worden. Er kan alleen niet met 100% zekerheid vastgesteld worden, op welke stof de hond allergisch reageert en bij welke stof een voedingsintolerantie optreedt.

    Bij het bloedonderzoek wordt gekeken of de hond bij bepaalde voedingsmiddelen antilichamen aanmaakt. Wanneer geen antilichamen gevonden worden, kan men ervan uit gaan dat de hond niet allergisch op dat voedingsmiddelen reageert. Zijn er wel antilichamen vastgesteld, dan betekent dat niet altijd dat er een allergie bestaat. Het betekent alleen dat de hond ermee in contact is geweest.

    Voedingsintolerantie bij honden - DEEL 1

    Om vast te stellen of en waarop je hond allergisch reageert en of dat het om een voedingsintolerantie gaat, is een eliminatiedieet of uitsluitingsdieet het meest geschikt. Daarbij voer je jouw viervoeter over een periode van 4 tot 6 weken uitsluitend één vlees- en één koolhydraatbron. Over het algemeen wordt een allergie door een eiwit veroorzaakt. Deze kan uit granen, vlees of andere toevoegingen komen. Een allergie uit groenten of fruit komt maar zelden voor. Verdwijnen de symptomen van je hond beetje bij beetje, dan lijkt het verdacht veel op een voedselallergie. Om het zeker te weten doe je nog een provocatietest. Dan voer je weer het oude voer. Als de oude symptomen dan weer terugkomen, dan kan je ervan uit gaan dat het om een voedselallergie gaat.

    Primaire en secundaire voedselallergie

    Bij een voedselallergie kunnen een primaire en secundaire allergie onderscheiden worden. Het onderscheid wordt gemaakt op basis van de tijd die het duurt voordat de hond reageert op het voer. Bij de primaire voedselallergie volgt de reactie zeer snel. Bij de secundaire allergie laat de reactie langer op zich wachten. Het kan dan meerdere weken duren. Pas nadat de hond een langere periode het voer eet, gaat het immuunsysteem zich verzetten en reageert het “overspannen”.

    Hierdoor kan het gebeuren dat je hond jaren hetzelfde voer eet en pas na lange tijd een allergische reactie krijgt. Voor het baasje lijkt de voedselallergie dan plotseling te zijn ontstaan, terwijl deze al langere tijd aanwezig was. In zulke gevallen is het belangrijk om de alle bestanddelen van de voeding met een uitsluitingsdieet te testen. Bij een voedselallergie moet het bewuste voedingsmiddelen een leven lang vermeden worden.

    Wat is voedingsintolerantie precies?

    Voedingsintolerantie en -allergie hebben met elkaar gemeen, dat bepaalde bestanddelen van het voer niet door de hond verdragen worden. Maar bij voedingsintolerantie reageert niet het hele immuunsysteem hierop. De problemen uiten zich vooral in het maag- darmkanaal. Helaas kan dit voor het dier zeer pijnlijk zijn. Veel dieren met voedingsintolerantie reageren onrustig en tonen zo hun eigenaar dat het niet goed met ze gaat. Het is daarom belangrijk dat je als baasje weet op welke symptomen je moet letten.

    Welke symptomen passen bij voedingsintolerantie of -allergie bij de hond?

    Maag- en darmproblemen

    Bijzonder opvallend zijn bij voedingsintolerantie de maagproblemen van je hond. Het gaat dan om tekenen als gras eten, overgeven, rommelende maag en reverse sneezing. Bij reverse sneezing "niest" de hond lucht naar binnen. Ook de darm, en vooral de dikke darm, wordt bij voedingsintolerantie getroffen. De hond heeft last van winderigheid, rommelende darmen en een opgeblazen buik.

    Wanneer je merkt dat de ontlasting vaak gepaard gaat met slijm of zelfs bloed, dan kan dit een teken zijn van voedingsintolerantie. In zo’n geval kan om een dikkedarmontsteking (colitis) met verteringsproblemen gaan. Vaak is ook de maagslijmlaag bij een intolerantie getroffen. Doordat het maag- darmkanaal van de hond niet alle voedingsstoffen kan opnemen, kan het dier verzwakt raken.

    Jeuk en huidproblemen

    De kenmerken van een voedselallergie of -intolerantie worden niet altijd goed herkent. Dit komt doordat ze geen direct verband hebben met de voeding: bijten, kauwen en likken aan de poten. Zo’n reactie geeft de hond door zeer veel jeuk, die door de allergenen worden veroorzaakt. Ook in het anale gebied kan het voor het dier erg jeuken. Door het intensieve likken, bijten en krabben beschadigd de huid waarna deze kan gaan ontsteken. Natuurlijk kan jeuk ook een andere oorzaak hebben dan een allergie. Om daar duidelijkheid in te krijgen kan je heb beste je dierenarts of natuurgeneeskundige raadplegen.

    Voedingsintolerantie bij honden - DEEL 1

    Atopische dermatitis is de belangrijkste en meest voorkomende allergische reactie van de huid. Het belangrijkste symptoom is hier meestal ernstige jeuk. Deze is vooral aanwezig in het gezicht, bij de lippen en rond de ogen. De geïrriteerde huid is vaak rood en warm. Door de jeur wrijft de hond met zijn gezicht over het tapijt. ook de oren kunnen rood zijn en heet aanvoelen. Tranende ogen komen regelmatig voor. Ontstekingen aan de oren (Otitis externa) en//of de anaalklieren kunnen tekenen zijn van een allergische reactie, maar niet van intolerantie.

    Door het likken kan de vacht een bruine verkleuring krijgen. Bij veel en regelmatig likken kunnen zelfs kale plekken ontstaan en de huid kan dikker worden. Door het likken en krabben kan de huid beschadigd raken. De wondjes die ontstaan kunnen gaan ontsteken door bacteriën uit de omgeving. Overige signalen kunnen zijn: een vettige vacht, een schilferige huid of een sterkere lichaamsgeur.

    Allergieën worden ook als een mogelijke oorzaak van likgranuloom gezien, een frustrerende, moeilijk te behandelen situatie, bij welke de hond zichzelf door constant likken verwondt.

    Heb je ervaring met voedingsintolerantie bij je hond? Welke symptomen heeft je hond getoond? Laat ons het dan weten in de reacties bij dit blogbericht.

    We wensen jou en je hond een onbezorgde en pijnvrije tijd!

  • Verharen in het voorjaar – Topsport voor paarden

    Verharen in het voorjaar
    Bij de start van het voorjaar begint ook het verharen bij paarden. Ze laten dan hun dikke wintervacht los. Het is bekend dat het verharen voor paarden een hele prestatie is, die extra energie kost. Hoe de verharing verloopt en wat je kunt doen om je dier te ondersteunen lees je in het volgende artikel van Angelica.

    Waarom verharen paarden?

    Het signaal voor de rui is niet – zoals veel mensen denken – de temperatuur, maar het daglicht. Aangezien 21 december de kortste dag van het jaar is, worden de dagen in januari steeds langer. Dit wordt opgemerkt door de pijnappelklier, een hormoonklier, die zich in de hersens van het dier bevindt. Deze klier produceert het hormoon melatonine, dat onder andere voor het bioritme van het dier zorgt. Zodra de dagen langer worden, geeft de pijnappelklier het lichaam van het paard een signaal om de verharing te starten.

    De temperaturen beïnvloeden de verharing alleen, wanneer de rui bij een plotselinge koude periode wordt ingezet. Dat is een beschermende functie van het lichaam, om een te snelle verharing van de vacht tegen te gaan. Je paard kan de warmte van zijn vacht bij onverwachte kou in het voorjaar nog nodig hebben. Zowel daglicht als ook temperaturen, hebben invloed op de dikte en lengte van het haarkleed. Daardoor kan je verwachten dat een paard in een open stal een dichtere en langere vacht heeft dan een paard dat in een dichte box staat. Pony’s hebben over het algemeen een langere vacht dan warm- en volbloed paarden.

    Het verschil tussen herfst- en voorjaarsrui

    Hoewel paarden tweemaal per jaar hun vacht wisselen, is er een duidelijk onderscheid tussen beide periodes. In het de herfst stoot je paard zijn korte, gladde zomerharen binnen een paar dagen of weken af en vervangt ze door korte winterharen. Tot in december worden de haren langer en ontstaat een vacht van lange dekharen en zachte ondervacht.

    In het voorjaar kom je wekenlang onder de haren van je paard te zitten. Dat komt doordat de lange wintervacht in zijn geheel wordt afgestoten. Eerst gaan de lange dekharen eruit en dan de wollige ondervacht en tot slot komt dan eindelijk het dunnere zomerkleed tevoorschijn. Daarom is het ook niet vreemd dat sommige paarden in de zomer een andere (lichtere) kleur vacht hebben dan in de winter. Ze wisselen namelijk hun gehele vacht (met uitzondering van staart en manen)

    Hoe verloopt de verharing van het paard in het voorjaar?

    Het verharen duurt, afhankelijk van het paard en de temperatuur, zo’n 3 maanden en kost je paard veel energie. Veel dieren verliezen in deze tijd gewicht. Wanneer je merkt dat je paard minder vrolijk is of minder gemotiveerd is tijdens het rijden, dan is dat normaal. Veel dieren zijn op basis van dit inspannende natuurlijke proces lusteloos en mat. Houd hier rekening mee in het trainingsschema. Vergeet niet dat het lichaam van het paard bij de verharing een topprestatie moet leveren.

    Het immuunsysteem en de bloedsomloop worden zwaar belast, doordat in het voorjaar de temperatuur overdag oploopt, maar het ’s nachts nog flink kan afkoelen. Wij kunnen ons lekker in ons warme bed nestelen of een extra deken pakken, maar je paard moet deze temperatuurverschillen zelf opvangen, wat veel energie kost.

    De juiste ondersteuning voor paarden bij de verharing in het voorjaar

    Borstelen

    De intensieve verzorging van de vacht blijft geen paardenhouder bespaard. De losse haren kunnen flinke jeuk veroorzaken, waardoor paarden vaak gaan schuren en rollen. Je kunt je dier ondersteunen, door hem met een iets grovere borstel te borstelen. Rosborstels zijn in verschillende uitvoeren te krijgen en kunnen helpen de losse haartjes te verwijderen. Voor het hoofd en de benen kan je een zachtere borstel gebruiken.

    Verharen in het voorjaar
    Bescherming tegen de kou

    De overgangsperiode van winter- naar zomervacht en de nog veel voorkomende temperatuurwisselingen zijn een belasting voor het immuunsysteem van je paard, die daardoor bevattelijker kan worden voor verkoudheden. Wanneer een dier op een warme voorjaarsdag nog weinig haar heeft verloren, kan deze sterk gaan zweten, terwijl de nachten nog erg koud kunnen zijn. Is de vacht van je dier lang, dan is het aan te bevelen, deze na de training goed op te laten drogen. Een andere mogelijkheid is om je paard een zweetdeken om te doen.

    Verzorging door het juiste voer

    Om de energietoevoer van je dier te waarborgen, is een aanbod van hoogwaardige eiwitten, sporenelementen, mineralen, vitaminen en vetzuren noodzakelijk. Je kan je paard zo heel goed, met behulp van voeding, ondersteunen. Belangrijk zijn onder andere zink, koper, mangaan en selenium. Ook biotine en foliumzuur, die tot de belangrijke familie van B-vitamine behoren, zijn onmisbaar bij de aanmaak van nieuwe haren en huid.

    We gaan uit van de natuurlijkheid van het voedermiddel. Bij synthetische mineralenmengsels bestaat vaak het gevaar van disbalans bij de benodigde mineralen. Dat kan leiden tot een overbelasting van het ontgiftingsorgaan van je paard, doordat vele overbodige mineralen weer uitgescheiden moeten worden. Een natuurlijk aanbod van voedingsstoffen daarentegen kan het lichaam beter herkennen op opnemen. We spreken van een betere biologische beschikbaarheid.

    Voor een evenwichtig aanbod van de genoemde mineralen, kan bijvoorbeeld zuiver biergist aanbevolen worden. Ook kieselgoer is nuttig, daar deze aan de toevoer van silicium bijdraagt. Silicium is bij de opbouw van een glanzende en sterke vacht betrokken en ondersteunt ook de aanmaak van hoorn en hoef. Om het aanbod van omega 3 te verzekeren en de vacht te laten glanzen, zijn lijnzaad- en hennepolie geschikt. Daarbij is langzaam en voorzichtig aanbieden belangrijk, wanneer je paard niet gewend is om oliehoudende voeding tot zich te nemen.

    Tijdens het verharen heeft je paard ook meer eiwit nodig, om de nieuwe haren aan te maken.

    Om de enorme prestatie van de rui positief te beïnvloeden, kunnen speciale kruiden zeer behulpzaam zijn. Brandnetel en paardenbloem worden door vele paarden graag gegeten en werken op natuurlijke wijze stimulerend op de stofwisseling en versterken daarnaast de lever en nieren. Rozenbottels geven een extra portie voedingsstoffen en vitamine en kunnen daardoor het immuunsysteem ondersteunen.

    Een uitgebalanceerde voeding is onmisbaar om je paard bij het verharen te ondersteunen en de stofwisseling te ontlasten.

    Houd oudere en zieke dieren goed in de gaten

    Een gezond en goed gevoed paard weet wel raad met de extra belasting van de verharing. Wanneer je paard ouder is of een stofwisselingsprobleem heeft, kan de periode van rui een extra belasting betekenen. Deze dieren kunnen gewicht verliezen. Om dat te voorkomen, zou je het dieet toereikend moeten aanpassen.

    Vaak kan je aan de vacht van je paard zien of de overgangsperiode van de rui te veel moeite kost. De vacht is dan niet mooi gesloten, maar staat open en de haren voelen als stro en zijn hard. Wanneer je dit bemerkt bij je paard, dan kan intensievere ondersteuning nodig zijn.

    Wanneer je merkt dat je paard in de warmere maanden nog steeds zijn wintervacht heeft en het zwaar heeft bij het verharen, dan is het verstandig een dierenarts of natuurgeneeskundige voor dieren te raadplegen. In zulke gevallen kan het om een stofwisselingsziekte gaan en dan is een behandeling noodzakelijk.

    Hoe ondersteun jij de paard tijdens de ruiperiode? Deel je tips voor de vachtverzorging met ons in de reacties.

    We wensen je een mooi voorjaar en wonderbaarlijke buitenritten,
    Angelica



Onderdelen 1 tot 10 van totaal 38

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4


5% Kennismakingskorting voor nieuwe klanten

Wat zeggen onze klanten van ons: